Sucho - mokry trip przez WPN

Poniedziałek, 27 maja 2013 • dodano: 27.05.2013 | Komentarze 4

Start o 17:40. Mix swoich ulubionych szlaków.
Jak wychodziłem na rower to było ładnie, prognozę pogody olałem.
Gdy kręciłem na singlu wzdłuż Góreckiego to zauważyłem ciemne chmury.
Po pokonaniu czarnego wzdłuż Dymaczewskiego zaczęło kropić ...
E tam, cisnę dalej, niech sobie pada, trenować trzeba póki ma się czas i chęci !
Na dobre rozpadało się jak zjechałem w dół trasą DH - ale frajda :)
Powrót nadwarciańskim, stopniowo siebie i Treka oblepialiśmy świństwami z piaskiem.
W Luboniu, po wjechaniu na powrotny asfalcik na chwile przestało padać.
Po przekroczeniu rogatek Poznania mocno ściemniło się i lunęła ulewa ...
W miarę zbliżania się do domu zaczęło mi się to parcie po mokrym podobać.
Z impetem wjeżdżałem w każdą kałużę i płynące po ulicach strumyki, dzięki temu wizyta w myjni była zbędna :)
Po zajechaniu oczywiście zdrowo zmokłem i od razu wskok w ciepły prysznic.

Puls - max 157, średni 126
Przewyższenie - 450 m

Niedzielny trening

Niedziela, 26 maja 2013 • dodano: 26.05.2013 | Komentarze 3

Wietrzny i pochmurny dzionek, więc do lasu.
Zaplanowałem dwie terenowe Rundy Drogbasa, wykonałem jedną plus okrążenie Rusałki. Po prostu odechciało mi się, lepiej odpuścić niż katować się w trupa.

Puls - max 166, średni 137
Przewyższenie - 279 m

Sobotni trening

Sobota, 25 maja 2013 • dodano: 25.05.2013 | Komentarze 0

Popołudniową porą, po deszczu, chłodnawo (11*C) i wietrznie.
Co do trasy - standardowa pętla przez WPN, pokonywana dwukrotnie.
Przez pierwsze 25 km długo nie mogłem się rozkręcić, po tym szło OK.

Gdy zajrzałem na wyniki dzisiejszego maratonu GG w Krynicy Zdrój, gdzie giga ukończyło 50 osób na open i 11 w M3 stwierdziłem jednoznacznie że znów mnie ominęło szerokie podium ... A super kumpel AdAmUsO załapał się na najniższy stopień podium, gratki !
A to szkoda że nie dałem rady się tam wybrać, w tym roku Paryż ważniejszy.

Puls - max 153, średni 132
Przewyższenie - 282 m

Rozruszyć się

Czwartek, 23 maja 2013 • dodano: 23.05.2013 | Komentarze 0

Tydzień regeneracyjny powoli dobiega końca.
Jazda od 19:20. Lasek Marceliński - Rusałka - Strzeszynek i powrót.
Dodatkowo dla frajdy mtb kilka odbić na podjeżdziki i zjeżdziki z korzonkami.

Przewyższenie - 158 m

MTB Marathon Złoty Stok

Niedziela, 19 maja 2013 • dodano: 19.05.2013 | Komentarze 14

Rankiem obudziłem się dobrze wyspany, pora na skromne śniadanko i myk do Złotego Stoku, miejscówki od kilku już lat otwierającej prawdziwe górskie ściganie u GG.
Przed startem robię kilkukilometrową rozgrzewkę na miłym podjazdowym szuterku (zjazd do mety). W sektorze tradycyjnie luz, śmiechy i przybijanie żółwików z masą znajomych. Dość blisko czołówki stoję i start. Przez pierwsze kilka km podjazdu na Jawornik Wielki wszystko gra tak jak powinno, zbytnio nie tracę pozycji. Trwa to do chwili gdy tętno skoczyło ponad 170 i mimo lekkiego zwolnienia nie chce spaść. Znając siebie wiem że z takim szybkim pikaniem może nastąpić zgon w drugiej części trasy. Zwalniam i oczywiście tracę stopniowo pozycje, w tym klosiu mnie wyprzedza i powolutku się oddala. Po wjechaniu na szczyt, tuż przed technicznym zjazdem jeden mnie wyprzedza, co powoduje że na stromym zjeździe zostałem przyblokowany i zmuszony jestem zjeżdżać całość w dół stanowczo za wolno jak na moje możliwości … Gdy tylko się poszerza i zaczyna długi szutrowy zjazd to cisnę w dół ile wlezie, okazuje się że nic tędy nie zyskuję i znowu coś tracę. Nie dziwię się, bo szybkie, szerokie i szutrowe zjazdy z łukami nie służą mojemu bardzo zwrotnemu Trekowi, są nawet problemy z podsterownością (zarzucanie przodem) i na wszystkich takich odcinkach, jakich tutaj jest sporo, aż do mety zmuszony jestem skupiać się na jeździe i by nie wyglebić. Na jednej zjazdowej nawrotce zaliczam nawet glebę z obtarciem łokcia przez wpadnięcie w banalną koleinę i po tym mówię sobie: „chłopie co jest z tobą ?, nie umiesz jeździć na rowerze ?” Dopiero po zjechaniu długiej i nudnej szutrówki zaczynam jakoś jechać, tętno się stabilizuje, tempo się zrównuje, czasem coś tam zyskuję. I tak dojeżdżam do bufetu z pomiarem czasu, staję tam i tankuję, bo picia w bidonach szybko ubywa, przy okazji biorę darmowy żel, który dał mi trochę powera na dalszą pętlę giga. Kawałek dalej, na kolejnym podjeździe dogania mnie dwóch, w tym były kolega teamowy (Maciej R.) i tak przez dłuższy czas jedziemy blisko siebie, co jakiś czas jeden z nas trzech się oddala i przybliża. Zauważam że na ciężkich podjazdach radzę sobie całkiem nieźle w stosunku do tych co mnie gonili na łatwiejszych podjazdach, a na półpłaszczyznach jedzie mi się gorzej i moi towarzysze uciekają. Gdy tylko w końcu docieram do sławnego już zjazdu czerwonym do Orłowca to przypominam sobie że rok temu właśnie tam złapałem dwa kapcie przez mocne walnięcie w kamienie. Tym razem udaje się zjechać szybko i sprawnie z jedną podpórką przy strumyku. Kolejny bufet i ponownie tankuję. Długi podjazd na ponad 800 metrową wysokość poszedł spoko i zaczynam wyprzedzać Megowców. Po pokonaniu nowego odcinka atak na Borówkową rozpoczęty. Całość podjechana, a jeden gigowiec przede mną na każdej stromiźnie robi butowanie. Pora na najtrudniejszy zjazd z masą kamieni, skałek i korzeni – całość poszła sprawnie :) Nawet nadgarstki zbytnio nie ucierpiały przez mocne trzęsawisko (dzięki wykonywanej pracy).
A po zjechaniu z Borówkowej, przy bufecie spotykam MaciejaBrace i pytam: "czy widziałeś klosia ?" i dostałem odpowiedź: "tak, jakieś 20 minut temu", a ja na to (po cichu) "ile ? łe jezu !" … Dostaję wtedy nie tylko szoku, ale i dobicia psychicznego, które jednak mnie nie złamało w pokonywaniu ostatniego i najcięższego podjazdu, na którym twardo kręcę do góry. Coś mnie jednak zatrzymało na końcowej ściance („dziś nóżki nie podają tak jak powinny”). W końcu trochę półwypłaszczenia i długi zjazd do mety, będący zarazem końcowym odcinkiem mini. Gdzieś tam strzałki mnie dezorientują i wraz z jednym gościem skręcam w nie tą ścieżkę i nawrotka po 300 metrach, przy tym tracę trzy pozycje. W końcu już tylko szybki szuterek wprost do mety, bez emocji pokonany. Po końcowej kresce podszedł do mnie Mariusz, faktycznie końcowe wyniki potwierdziły 20 minutową porażkę i to w górach ...
Po prostu to nie był mój dzień i tyle.


75/153 - open giga
32/69 - M3

Strata do zwycięzcy, jak i M3 (Bogdan Czarnota) - 1:23:21
Z jazdy i wyniku to średnio zadowolony jestem, liczyłem na stratę z rzędu godziny ...
Za sukces uznaję przejechanie całej trasy bez problemów kryzysowo - skurczowo - sprzętowych.


52 (23 M3) - klosiu - 4:42:23
75 (32 M3) - JPbike - 5:02:52
104 (46 M3) - jacgol - 5:24:28
121 (37 M2) - Marc - 5:40:30
138 (22 M4) - z3waza - 6:05:56 (1 guma)
145 (23 M4) - biniu - 6:18:45

MTB Marathon Złoty Stok 2013. Szaleniec zjazdowy :) © JPbike

Foto by Ela Cirocka.

Mknę gdzieś na końcówce © JPbike

Puls - max 174, średni 148
Przewyższenie - 2550 m (a mój licznik pokazał 2801 m :))

Złoty Stok - objazd mini

Sobota, 18 maja 2013 • dodano: 19.05.2013 | Komentarze 4

Po popołudniowym dotarciu do agronoclegowni w Kozielnie wyruszyliśmy w czteroosobowym składzie (klosiu, MaciejBrace, Marc i ja) do Złotego Stoku i po wizycie w biurze zawodów padło na zrealizowanie pomysłu objechania pętli mini.

Startujemy na długi podjazd w doskonałych humorach :) © JPbike

Podjazd na Jawornik Wielki (870 m) trzech pokonało sprawnie (ja, klosiu i Marc), a zaczynający w tym sezonie górskie jazdy MaciejBrace zawrócił i udał się w drogę do Kozielna.

Końcówka 9 km podjazdu. Ładna stromizna © JPbike

Na szczycie Jawornika Wielkiego nagroda w postaci arcywidoczków :) © JPbike

Natomiast techniczny zjazd czerwonym, chociaż krótki również sprawnie poszedł.
Kawałek dalej zaskoczyły mnie pokaźne koleiny z błotnymi fragmentami, wyrobione przez drwali i trzeba było się skupiać, by nie wyglebić :)

Ano, mnkiemy dalej. Troszeczkę mountain błotka nie brakło :) © JPbike

Po dotarciu do rozjazdu kierującego mini do mety zaskoczył nas stromy, acz krótki zjazd i znów poszło sprawnie, po czym pomknęliśmy w po strzałkach w stronę mety. Po drodze spotykając znajome twarze (m.in ktone). Natomiast na szerokim i luźno posypanym szuterku (3 km zjazdu do mety) zauważyłem że klosiu na dużych kołach rozwijał szalone prędkości, a ja musiałem się skupiać na maxa by nie wpaść w poślizg na zakrętach ...
Po dojechaniu do zaparkowanego auta stwierdziłem że nigdy w życiu nie skuszę się wystartować na mini, strasznie za krótkie dla mnie :)

Przewyższenie - 572 m

WPN

Piątek, 17 maja 2013 • dodano: 17.05.2013 | Komentarze 4

Takie tam przetarcie przed MTB w Złotym Stoku.
Od 17:30. Mix szlaków z moimi sinusoidami i zjazdem DH włącznie.
W WPN piękna soczysta zieleń i wspaniałe twarde dukty, tylko pomykać.
Chyba za mocno pomykałem, bo nie brakło kryzysika głodowego.
Powrót nadwarciańskim. W Luboniu spotkałem Jana Zozulińskiego, ten też do ZS.
W niedzielę sprawdzian formy w górach. Zobaczymy jak wypadnę :)

Puls - max 160, średni 130
Przewyższenie - 437 m

Terenowa Runda Drogbasa

Środa, 15 maja 2013 • dodano: 15.05.2013 | Komentarze 0

Trek doprowadzony do sprawności, na złom poszło 10 ogniw w łańcuchu.
Zapasowy hak doszedł, można napierać po górkach, korzonkach, wertepach, itp :)
Jazda od 18:50. Trening spoko, wszystko poszło sprawnie.

Puls - max 160, średni 134
Przewyższenie - 232 m

Trening

Wtorek, 14 maja 2013 • dodano: 14.05.2013 | Komentarze 2

Start o 19:15. Standardowa pętla przez WPN.
Przed wyjazdem wymieniłem w sztywnym ładnie rozciągnięty przez zimowe jazdy łańcuch na troszkę mniej zużyty i już przy ruszaniu, albo mocnym deptaniu skakał sobie na blacie (do wymiany) i czasem na kasecie (do wymiany).
Na mojej pętli napotkałem kilku szosonów, w tym Mateusza Nowickiego.
A w Puszczykowie, w kierunku na Greiserówkę kolejny szoson, w stroju Tarisa, po przywitaniu podczepił się do mnie i tak mocno ciągnąłem go przez 8 km, na podjeździe na chwilę dał zmianę, wytrzymał ledwo 500 m i dalej już pocisnąłem na 117 metrowy szczyt, zostawiając gościa coraz dalej za plecami.
To był dobry moment treningu. Ale dziś nóżki podawały :)
Mimo niesprawnego napędu uzyskałem na nadal nieumytym po zimie góralu z błotnikami ładniutką średnią.

XC Pniewy

Niedziela, 12 maja 2013 • dodano: 12.05.2013 | Komentarze 17

Zaczęło się przepalanko w Thule Cup XC.
W sezonie 2013 w kalendarzu widnieją jedynie 3 edycje. Cóż …
W roli kibica przyjechał super facet na rowerze – Jurek57 :)
Runda w Pniewach okazała się dość trudna i nie pozwalająca osiągać średnich prędkości z rzędu 20 km/h, głównie przez nawierzchnie. Ilość miniaturowych muld i ostrych zakrętasów niezliczona, organizatorzy ostatnio nawet dodali sztuczne przeszkody w postaci jednej kładki z kamieniami, zjeżdzika przez dwa stopnie o wysokości blisko 30 cm i parę wyprofilowanych zakrętów. Mi się podobała !
Po godzinnej rozgrzewce, na jakieś pół godziny przed startem Mastersów solidnie się rozpadało, będzie zabawa w błocie, to pewne, trudne warunki to ja lubię :)
Tym razem znanych cyborgów w mojej kategorii (m.in. Lonka, Górski) nie było widać, od razu humor mi się poprawił, jeszcze do tego mogłem na luzie stanąć w pierwszym rzędzie. Fajna sprawa i jest duża szansa na szerokie pudło.
Kto wie, może nawet pudło ! Debiutujący w Thule Cup XC klosiu ustawił się tuż za mną.
Start oczywiście odbył się w deszczu i od razu błotne chlapowisko poszło w ruch. Nie wystrzeliłem zbyt dobrze i wylądowałem gdzieś w okolicy 10 - 15 pozycji open. Po kilkaset metrach w butach już bulgotało płynnym błotkiem, okulary jeszcze przed startem powędrowały do kieszonki. Dzięki długiej rozgrzewce dość szybko złapałem swój rytm napierania, zaczynałem już wyprzedzać (3 osoby), a jeden stromy podjazd przez piach zmieszany z błotem sprawiał spore trudności w podjechaniu i z buta. Przy każdym hamowaniu wytwarzałem hałas :) I tak minęło pierwsze z pięciu kółek. Zacząłem drugie i już na pierwszym błotnym zakręcie łańcuch zaczyna się zaciągać w korbie, parę razy zwolniłem i coś nie tak, nie ujechałem 500 m, trzy razy stanąłem bo się zakleszczał, spojrzałem na napęd, po krótkiej chwili okazało się że wykrzywiłem ogniwo … i DNF :(

Fotka by Robert Kucza, z galerii pniewy-xc.pl

No i po zawodach. Nawet po defekcie dbam o wizerunek :) © JPbike

Łańcuch po defekcie © JPbike

Na szczęście nie ogarnęła mnie wtedy złość. Takie rzeczy w MTB się zdarzają.
A jak wracałem to Jurek nawet chciał użyczyć swojego Focusa, odmówiłem bo zniszczyłbym go w takim błotku :)
Jedno co będzie bolało … tegoż dnia miałem ogromną szansę na chociaż szerokie pudło.
Jak tylko orgi wstawią do netu wyniki to się dowiem który mniej-więcej byłbym na mecie …

UPDATE.
Kurek na swojej stronie podał wyniki i po analizie stwierdziłem że na mecie zająłbym miejsce 4-6 w kategorii i 7-10 w SuperMasters (open). Startowało 37 Mastersów.


Puls – max 170, średni 160
Przewyższenie – 107 m (na 5.5 km)