Wreszcie avs 30 na Treku :)

Poniedziałek, 12 września 2011 • dodano: 12.09.2011 | Komentarze 7

Na trening, na swoją pętlę przez WPN wyruszyłem dość późno, o 17:45, bo po powrocie z górskiego weekendu trzeba było zrobić maratonowy wpis, zmienić oponki, przesmarować ścigacza.
Początkowo planowałem jechać niby rozjazdowo, niby treningowo i do tego wmordewind na pierwszych 8 km nie wróżył znakomitego avs-u na rowerze górskim. Po dokręceniu do Wir wiatr stopniowo ucichał, nogi zaczęły ładnie podawać i tak po 30 km średnia skoczyła do 29.5 km/h, dalej już pozostało trochę pocisnąć. Dla przypomnienia - moja pętla nie jest płaska, ma ponad 165 m w pionie.
Oby taki power pozostał do soboty, gdzie na tamtejszych Michałkach, na leśno-pagórkowatych 100 kilometrach czeka mnie trudne zadanie obrony wicemistrzostwa w M3 :)

Jutro ostatni dzień trzy i pół miesięcznej "rekonwalescencji" :(

Dla spragnionych fotek - widoczek, jaki miałem w niedzielę po maratonie, podczas pieszej i sześciogodzinnej wycieczki na Śnieżnik, którego zdobyłem po raz pierwszy w życiu, towarzyszyła mi Djablica, za którą ledwo nadążałem na górskich szlakach :)

Panoramka na zachód ze Śnieżnika (1426 m) © JPbike

MTB Marathon Międzygórze

Sobota, 10 września 2011 • dodano: 12.09.2011 | Komentarze 18

Udany powrót po kontuzji na swój słuszny i górski dystans :)

Do Międzygórza wybrałem się na weekend w towarzystwie Djablicy, którą zgarnąłem z Wrocławia. Pierwotnie na mój golonkowy powrót po kontuzji planowałem start na mega, a jednak po sprawdzeniu siebie, zarówno treningowo, jak i podczas startu na własnym podwórku od razu zdecydowałem na swój słuszny dystans – GIGA. Nazajutrz w sobotę miałem mały dylemat – w co się ubrać, ponoć zapowiadali pogodę z temperaturą dochodzącą do 20 stopni, poza tym w wyższych patriach gór nie wiadomo jak będzie, więc w końcu wybrałem rzadko stosowaną przeze mnie opcję: podkoszulek z długim i na to krótki strój - jak się okazało wybór był idealny. Dość późno ruszyłem z noclegowni, przynajmniej dobrze się wyspałem. W sumie zrobiłem niewiele ponad kilometr rozgrzewki :) Przed wjazdem do sektora spotkałem mambę, klosia, mlodzika, po czym ustawiłem się obok golonkowego debiutanta na giga, czyli josipa, pogadaliśmy sobie. W oczekiwaniu na start dla mnie największym zaskoczeniem była znajoma sylwetka bikera w pomarańczowo-białym stroju – to był sam DMK77 ! Nie napiszę jak się cieszyłem z Jego obecności na wspólnym dystansie, bo w tym sezonie do tej pory nie mieliśmy okazji się porównać na którymś maratonie :) Oprócz Damiana spotkałem się z kumplami z SCS OSOZ – AdAmUsO, karmi, RafałCSC i slec. W sumie fajne to uczucie wrócić do ścigania po kontuzji na swoje miejsce, czyli wśród tych co mają wspólną pasję :) Cel był prosty – przejechać całą górską trasę najlepiej jak się da i bez kryzysu dotrzeć do mety. No i wypadało pokazać kto w EMED Racing Team zasługuje na miano górskiego lidera :) Trasa w Międzygórzu okazała się być identyczna z tą zeszłoroczną, czyli jedna z najłatwiejszych górskich golonkowych edycji ale … 2600 m w pionie oznacza że sporo wymaga kondycji.
No, to start ! Ruszyłem bez ostrego ciśnięcia, by na dalszej części trasy nie dać się kryzysowi, no i już od jakiegoś czasu jeżdżę bez pulsometra, więc wszystkie podjazdy pokonywałem z pulsem „na czuja”. Na pierwszej podjazdowej serpentynie dostrzegłem klosia za mną, Damian widocznie nieźle radził do góry i powoli znikał mi z pola widzenia, no cóż trzeba jechać swoje.

Na pierwszym długim podjeździe i to na czele peletonika :) © JPbike

Pierwsze krótkie wypłaszczenie i zjazd – bez emocji i szybko w dół. Po czym rozpoczęła się seria długich podjazdów wraz z paroma zjazdami. Na tym odcinku powolutku zacząłem nabierać tempa i udało się kilku osobników wyprzedzić, na jednym szybkim zakręcie na zjeździe zbyt późno nacisnąłem klamki hamulcowe i pobocze zaliczone, na szczęście bez gleby. Gdzieś tam wypatrzyłem Damiana kończącego serwis (sztyca), po czym wsiadł i znów powolutku zaczął mi uciekać do góry :) Również i na tym odcinku plecy zaczęły się odzywać, w zeszłym roku z tym bywało gorzej, nie dałem się i na całej trasie eksperymentowałem z różnymi pozycjami na długich podjazdach – raz na stojąco i twardszym przełożeniu, raz zamiast trzymać rogów trzymałem kierownicę bliżej środka – pomogło częściowo. Na pierwszym bufecie postój, podobnie na pozostałych – słusznie i można było przez chwilkę rozciągnąć plecy. W końcu atak na kulminacje wysokościową – okolice Śnieżnika.

W akcji, bliziutko Śnieżnika :) © JPbike

Aż do schroniska pod Śnieżnikiem kręciłem sam, jedynie pojedyncze sylwetki zdawało się dostrzec. Wreszcie coś technicznego nastąpiło – zjazd czerwonym. Ten dość trudny odcinek najbardziej zapamiętałem z zeszłego roku i myknięcie w dół nie sprawiło mi żadnych większych problemów, tylko w dwóch miejscach ze sporym uskokiem wolałem nie ryzykować ze względu zrastający obojczyk. Dwie osoby udało się tędy wyprzedzić. W pewnym momencie, zauważyłem jadący przede mną czerwony Land Rover, trzeba było zwolnić bo okazało się że zawodnik miał wywrotkę, leżał, chyba coś z barkiem :( Dalszą cześć zjazdu, już mniej techniczną pokonałem szybko, trochę telepania było. Gdy kończył się zjazd to nagle przede mną pojawił się DMK77, przyspieszyłem i przez chwilę jechałem tuż za Nim, zamierzałem chwilę pogadać coś w stylu „jak tam ?”, właśnie zaczynał się skręt na kolejny długi podjazd i … łańcuch zakleszczył się w korbie, kilkanaście sekund postoju …

Własny serwis na golonkowym poziomie, dobrze mieć kogoś do pomocy :) © JPbike

Długi podjazd prowadzący do rozjazdu mega/giga przebiegł pod dyktando wyprzedzania zawodników mini i znów powoli zanikającego z pola widzenia Damiana, wyraźnie brakowało mi dobrego powera na długie podjazdy. Kolejny długi zjazd, już na pętli giga – cisnąłem ile się dało, mocno telepało, na tejże pętli sporo osób z kapciami mijałem. No i jadąc tamtędy stwierdziłem że od tych wybojów na zjazdach wypadła mi z kieszonki pompka :( W pewnym momencie, na widokowym wypłaszczeniu, przed kolejnym długim zjazdem doszedł do mnie slec, przez jakiś czas jechaliśmy razem, znów na końcu zjazdu dostrzegłem Damiana, wyraźnie narzekał podobnie jak ja na plecy. Po jakimś czasie puściłem sleca by zachować siły na ostatni długi podjazd, jak się okazało słusznie zrobiłem swoje. Na odcinku od ostatniego bufetu do ostatniego szczytu straciłem kilka pozycji. Natomiast w miejscu połączenia giga z mega nastąpiła identyczna powtórka z historii – napotkałem na Zbyszka, obaj o tym pamiętaliśmy i uśmiechnęliśmy się :) Przez wyboisty odcinek w okolicach Czarnej Góry ciężko się kręciło, mimo wypłaszczenia ledwo przekraczałem 20 km/h.

Zdecydowanie wolę się męczyć w górach, no i te arcywidoczki :) © JPbike

W końcu ostatni podjazd z jednym podejściem – stwierdziłem że za wolno podchodzę, nawet dublowany Megowiec mnie wyprzedził podczas marszu. Po tym wreszcie zjazd wprost do mety, trochę błotnistych fragmentów było, gdzieś tam wykręciłem v-max. Na tymże zjeździe nie było z kim powalczyć, poza dublowaniem kilku Megowców. Jeszcze ostatni krótki, acz stromy podjazd na którym JEDYNY raz użyłem młynka (26/34), na końcówce prawie doszedłem do jednego z Xboxa, z którym kilkakrotnie tasowaliśmy się na całej trasie. Po czym już tylko bezproblemowy techniczny zjeździk wprost na metę, którą przekroczyłem jako pierwszy z EMED’u na giga :)

Klimatyczny przejazd w górskim lesie :) © JPbike

JPbike taki już jest - wariat na zjazdach :) © JPbike

Wyniki i porównania:

50/118 – open giga
21/45 – M3

Czas przejazdu (4:59:03) identycznej trasy lepszy od zeszłorocznego o półtorej minuty (5:00:34) :)
Strata do zwycięzcy giga (Janowski) – 1:12:36, do M3 (Czarnota) – 1:11:11
DMK77 dołożył mi prawie 5 minut straty, jest lepiej niż rok temu bo wtedy wlał mi 6 minut :)

EMED’owcy na giga
50 (21 M3) – JPbike – 4:59:03
54 (22 M3) – josip – 5:06:16
57 (24 M3) – klosiu – 5:08:20
82 (28 M2) – mlodzik – 5:31:35 (kapeć)
88 (30 M2) – Maciej – 5:41:27


Po maratonie tradycyjnie pora na bufet, makaron z sosem smakował, pogaduszki ze znajomymi, myjnia. Towarzyszyła mi Djablica, która pojawiła się w roli kibica. A największe uciski dostałem od Ryszarda – nawet sprawdził osobiście czy w jednym kawałku przejechałem to giga po kontuzji i z blachą w obojczyku :)

Z Ryszardem :) Trochę błotka mamy na sobie :) © JPbike

2 terenowe Rundy Drogbasa

Środa, 7 września 2011 • dodano: 07.09.2011 | Komentarze 6

Trening - jak w tytule. Dość wietrznie i po deszczu, więc uciekłem do lasu. Wystarczyły dwie takie rundy, by nieźle się zmęczyć, tak że napój regeneracyjny był potrzebny :)
No ... nie obyło się bez pierwszej od czerwcowego wypadku gleby - na najtrudniejszym zjeździku nie zgrałem prędkości z hamowaniem i ... :) Po tym pojawiła się mała ranka pod kolanem.
W okolicach Jeziora Kierskiego dwukrotnie mijałem się z najmłodszym ze Swatów, natomiast nad samym jeziorem były fajne fale, windsurferzy i żeglarze mieli co robić.

Przed treningiem założyłem 2.25 calowe Nobby-Nic'y nie używane od majowej Krynicy Zdrój. W porównaniu z Hutchinsonami Cobra różnica w przyczepności szczególnie na szybkich szutrowych łukach i zakrętach spora.
Te moje klockowate oponki zamontowane jako nówki w połowie 2009 r. do tej pory wiele przeszły, szczególnie na golonkowych i wymagających trasach.
Oto obecny stan, każda doczekała się dwóch nacięć, z czego udokumentowałem na fotkach te gorsze, które od wewnętrznej strony zostały zaklejone kawałkiem gumy od starych dętek i oby jeszcze trochę mi posłużyły.

Trochę turystyki, trochę treningu

Wtorek, 6 września 2011 • dodano: 06.09.2011 | Komentarze 6

Podczas oczekiwania na Dziewiczej Górze na kumpli (24 sierpnia) wypatrzyłem tablicę ze Szlakiem Kościołów Drewnianych wokół Puszczy Zielonka - jako że od dawna jestem wielbicielem drewnianej architektury to od razu pojawił się pomysł na wycieczkę tymże szlakiem. W sumie to aż 12 ciekawych kościółków zbudowanych z drewna. I właśnie pojechałem. W końcu z plecakiem :)
Zaplanowałem zaliczyć większość ale tak się złożyło że zobaczyłem tylko cztery sztuki. Też coś :)
Pierwsze 13 km kręcenia przez miasto aż do Naramowic, zwłaszcza że jechałem w roboczy dzień to masakra, wszędzie masa blaszaków, na każdym przejściu dla rowerzystów trzeba było długo czekać na zielone światło.
Dopiero jak zboczyłem z ruchliwych ulic na upragniony północny szlak nadwarciański to mogłem rozkoszować się przyjemną jazdą.

Fragment Szlaku Nadwarciańskiego. Czuć jesień :) © JPbike

Wspomnianym szlakiem fajnie się mknęło, oprócz jednego biegacza nikogo nie spotkałem.
Po przeprawieniu się przez Wartę w Promnicach dokręciłem do znanej Golonkowcom Murowanej Gośliny (kiedy wreszcie zaliczę udany występ na giga ? :)) Tamtejszy rynek Osiedla Zielone Wzgórze zupełnie inaczej wygląda niż podczas dnia maratonowego. Po wydostaniu się z tego miasta zaczęła się częściowa masakra - wąsko, co chwilę TIR, spory ruch ... Mimo że istnieje tam ścieżka rowerowa to prowadzi jedynie do nowo powstającej obwodnicy i natychmiast się kończy. Wreszcie, po 41 km dojechałem do pierwszego kościółka. Wiaterek mi sprzyjał, przynajmniej na razie.

Drewniany kościółek w Długiej Goślinie © JPbike

Przy każdym z dwunastu kościółkach znajdują się tablice informacyjne o historii.
Ten powstał w II ćwierci XIV w. A obecny kształt ma od 1623 r.

Przy tym kościółku, zaliczyłem przerwę na banana i batonika musli.
Po czym postudiowałem mapę i dość szybko się okazało że stanowczo za późno wyruszyłem na trasę (ok. 12-tej), nie starczy czasu by zaliczyć większość kościółków i do tego dojazdy do poszczególnych miejsc asfaltami byłaby dość męczące ze względu na spory ruch, nawet na bocznych szosach, zwłaszcza że tamtejszych rejonów w ogóle nie znałem. A terenowe skróty ? To już byłaby zabawa w orientację i błądzenie :) Nie wspomnę już że nieźle wiało z południowego zachodu. Więc zdecydowałem się skrócić trasę i zaliczyć przynajmniej kilka kościółków.

Oznakowanie szlaku © JPbike

Drewniany kościółek w Rejowcu © JPbike

Wnętrze kościółka w Rejowcu © JPbike

Powyższy, skromny i z ładnym wnętrzem kościółek powstał w 1626 jako modrzewiowy zbór, który stał się nekropolią polskiej, kalwińskiej szlachty. Przebudowany w 1820 r. Obecnie to kościół katolicki.

Drewniany kościółek w Kiszkowie © JPbike

A ten postawili zapewne w XIII w. rycerze z rodu Nałęczów. Obecny kształt pochodzi z 1733 r.

Po czym rozpocząłem drogę powrotną i do tego wmordewindową. Raz nieźle pobłądziłem w polu i zamiast wylądować przy kolejnym kościółku w Węglewie dokręciłem ponownie do tej samej drogi. I tak dalej jadąc przez Pobiedziska wiatr zaczął mnie dobijać, na szczęście w pobliżu znajdowała się perfekcyjnie znana mi trasa poznańskiego bikemaratonu, więc ...

Na trasie poznańskiego BM © JPbike

Natychmiast udałem się tędy, mając na liczniku ponad 82 km i od razu samopoczucie się poprawiło :)
Jak ja kocham TEREN !
I tak jadąc dalej odwrotnym kierunkiem w stosunku do maratonowego przestałem się interesować wmordewindem, coraz mocniej deptałem w pedały po terenie ... Stąd taki tytuł wpisu :)
Po dokręceniu do Uzarzewa ostatnia atrakcja z kościółkiem zaliczona.

Szachulcowy kościółek w Uzarzewie © JPbike

Obiekt powstał w XII lub XIII w. Obecny kształt z pruskiego muru pochodzi z 1749 r. Wieżę wzniesiono w 1868 r.

I tak od powyższego kościółka udałem się dalej właściwą trasą niedzielnego maratonu, włącznie ze słynnym zjazdem, singielkiem nad Swarzędzkim, schodami pod Warszawską (znów zjechałem) i tak dokręciłem do Żabki po browarka, którego spożyłem nad Maltą, gdzie trwają przygotowania do Światowych Regat Wioślarskich Masters, ponoć ekipy z dłuuugimi łódkami z karbonu już się zbierają.

Międzynarodowe flagi nad Maltą © JPbike

Ruszając z Malty w kierunku domu spotkałem się z Winq, który na szosówce kręcił i parę zdań wymieniliśmy.
A na 50 m przed domem natrafiłem na mamę wracającą ze sklepu i od razu mi dała świeżą kiełbaskę :)
Spoko wycieczka z dodatkiem treningu wyszła. Teraz pora założyć NN-y, kasetę 11-34, wyczyścić napęd, jutro jak pogoda pozwoli to odbyć terenowy trening, w czwartek luz i w końcu piątkowa teleportacja do Międzygórza.

Rozjazd, raczej trening :)

Poniedziałek, 5 września 2011 • dodano: 05.09.2011 | Komentarze 2

Świetna pogoda, ja nadal na zwolnieniu, więc pojeździć trzeba.
Otóż udałem się na nową pętlę, w pełni terenową i dającą w kość, która niedawno została wyczajona przez Drogbasa (okolice Strzeszynka i Kiekrza). Do tej pory tylko raz tędy kręciłem i dziś pojechałem głównie po to aby zapamiętać jej przebieg, co mi się udało, za każdym razem jak miałem wątpliwości to okazywało się że jechałem prawidłowo.
Najfajniejsze są oczywiście singielki, techniczne fragmenciki - w sam raz dla mnie.
A jednak przez większość trasy jechałem dość ostro, widocznie sporo sił zostało po wczorajszym ścigu na mega :)

Bikemaraton Poznań

Niedziela, 4 września 2011 • dodano: 04.09.2011 | Komentarze 27

Całkiem udany powrót do ścigania :)

Po ponad trzech miesiącach spowodowanych kontuzją w końcu stanąłem na starcie, i to na własnym podwórku. Dla mnie był to czwarty start w tejże grabkowej edycji. Co prawda trasa dość płaska, a jednak to maraton. Rano micha makaronu z sosem i szybki myk do sklepu po Isostara bo się skończył. Stresika przedstartowego nie było, chyba czuję się już starym wyjadaczem maratonowym :) Dojazd nad Maltę tradycyjnie na własnych kołach i od razu powitanie z KeenJow’em, mlodzikiem, MaciejBrace'em, Maksem, Rodmanem i myk do swojego sektora – dwójki. Stojąc w sektorze z wyjątkiem ryszarda4859 nikogo ze znajomych nie dostrzegłem, nuda, miejsce nie dla mnie :)
No i wystartowaliśmy – przez pierwsze dość wąskie kilka km nie szarżowałem, tempo mi odpowiadało i … podziwiałem wtedy tyłek Kasi Galewicz :) Jadąc tamtędy jeden Gość przede mną się wywalił przy drewnianym słupku i w ostatniej chwili udało mi się wyhamować, uff. Okazało się że zarówno początkowe jak i końcowe km były troszkę zmienione. Tłok był, ale dało się dość szybko jechać. Po dojechaniu do osławionej już schodowej przeszkody od razu utworzyła się spora kolejka do pokonania tegoż fragmentu. W sumie na 20 metrowym odcinku trasy odbyłem tam około 2-3 minutowy bike-walking, przynajmniej można było odsapnąć i zamienić kilka słów z rywalami :) Po tym nastał wreszcie luz i od razu ogień z blatem w roli głównej ! Od razu zdecydowałem że będę się trzymał pociągów i tak właśnie się stało i to do samej mety, z nielicznymi wyjątkami. Po dojechaniu do Gruszczyna przed sobą wypatrzyłem nieoficjalnie jadących klosia i Rodmana, doszedłem do Nich, dałem znak żeby chociaż przez jakiś czas mnie pociągnęli jak na kolegów z teamu przystało. Chłopaki chyba nie przystali na propozycje, no tak :) Wtedy w mojej głowie zrodził się pomysł że pojadę mega i w dalszej części trasy, jeszcze po kilku namyśleniach typu mega czy giga tak zrobiłem i nie żałuję. Dalsza jazda aż do wschodniego krańca trasy przebiegła w pięcioosobowym pociągu dowodzonym przez dwóch z Berknera – cisnęli ostro i jak się okazało … przesadzili :) Po wjechaniu na powrotny odcinek moja grupka zaczęła się kurczyć, jako pierwszy do przodu wystrzelił … JPbike ! Faktycznie, towarzyszy z pierwszego pociągu już więcej na trasie nie zobaczyłem. Dalej, aż do wjechania na asfalt jechałem raz sam, raz tworzyły się i rozpadały grupeczki, by w końcu, już na asfalcie (wplecobocznowind :)) podczepić się pod spory pociąg (chyba z trzeciego sektora) i tak przejechaliśmy spory kawał trasy wspólnie. W okolicach rozjazdu mega/giga (51 km) podjąłem ostateczną decyzję – jadę mega. Wtedy szybsza cześć grupki mi uciekła, do mnie podczepiło się dwóch Gości, z czego jeden jechał za mną przez dłuższy czas i nieźle się ujechał. Jadąc tamtędy zacząłem wyprzedzać ogon lub środek mini. Natomiast zjazd za Uzarzewem (dwa wykrzykniki) to dla mnie czysta formalność – myk w dół i przy tym z zaskoczenia jednego wyprzedziłem – a ten z tego powodu przyspieszył i po drodze zgarnęliśmy jeszcze jednego Megowca. Przed fajnym singielkiem puściłem swoich towarzyszy, by sprawdzić jak radzą z techniką – obaj nieźle zajechani byli, a ja odpocząłem sobie przed finiszem. Po dojechaniu do wspomnianych schodów nie dane mi było zjechać w dół bo potrąciłbym kogoś. Po tym już tylko szybki myk w kierunku mety, jeden ze mną ostatkami sił jechał, na końcówce doszliśmy jeszcze jednego, z Torq’a i taki trzyosobowy skład był skazany na wspólny finisz – który z zadziwiającą łatwością wygrałem :)
Po minięciu linii mety tradycja pomaratonowa – do bufetu uzupełnić kalorie.
Trochę czasu w oczekiwaniu na pozostałych Emedowców spędziłem w towarzystwie Jurka57, który przyjechał z Buku pokibicować, miło pogadaliśmy sobie. Po czym obejrzałem finisz Kaisera i stopniowo zjawiali się na mecie kumple, podzieliliśmy się wrażeniami i myk do domu.
W sumie udany maraton, choć bez jakiś większych emocji. Ostatni raz jechałem mega – ponad 2 lata temu, więc myślę że warto było zrobić coś dla odmiany. Serio to myślami już jestem w Międzygórzu, gdzie oczywiście pojadę giga :)

105/676 – open mega
29/221 – M3

VI Mistrzostwa Poznania
15/202 - open mega :)

Międzyczasy
1 - 0:38:59 (125)
2 - 1:05:42 (120)

Strata do zwycięzcy mega - 20 minut i 42 sekund, do M3 - równe 20 minut.

W akcji za zjazdem za Uzarzewem, widać że nie oszczędzałem się :)
Fotka by Grażyna.

Bikemaraton Poznań 2011 © JPbike

Pierwsze kilometry. Ale ta Kasia Galewicz ciśnie :) © JPbike

Fotka nadesłana przez mlodzika, a zrobiona przez jego dziewczynę :)

Wszędzie, nawet na ostrych zakrętach trwała żażarta walka :) © JPbike

Fotka by Ela Cirocka

Końcówka. Temu młodemu udzieliłem lekcji na temat: "Jak wygrać finisz" :) © JPbike

Dojazd i powrót na/z BM

Niedziela, 4 września 2011 • dodano: 04.09.2011 | Komentarze 0

Pełny luzik w czasie obu jazd :)

Nad Maltę ...

Sobota, 3 września 2011 • dodano: 03.09.2011 | Komentarze 13

... z wiadomych względów :)

Późnopopołudniowa, spokojna jazda przez miasto i tereny rekreacyjne w towarzystwie Macieja, który również startuje.
Ładny numerek mi przydzielili - te dwie ostatnie cyferki to mój wiek :)

JPbike wraca do ścigania ! © JPbike

Samo załatwienie spraw startowych to czysta formalność, żadnej większej kolejki, bardzo miła obsługa. A sektory startowe w porównaniu do poprzednich edycji dość szerokie. Chyba Grabek podniósł poziom, zresztą zobaczymy jak będzie jutro podczas maratonu.

Gotowi. Trek i poznański BM nad Maltą © JPbike

Powrót również spokojny, piękna pogoda, sporo spacerowiczów, jak i przeróżnych imprez w Poznaniu, np. nad Wartą jakiś spływ kajakowy, nad Maltą tradycyjnie tłumy o tej porze, nad Rusałką jakaś imprezka z pieskami i muzą oraz zielony balon podrywający się do lotu.

Trening

Czwartek, 1 września 2011 • dodano: 01.09.2011 | Komentarze 15

Przejazd swoją pętlą przez WPN.
Ostatni (wreszcie :D) trening przed niedzielnym wyścigiem rowerowym :)
Grabek wysoko docenił moje tegoroczne osiągnięcia u GG i przydzielił mi 2 sektor, więc nie będę musiał się przebijać z końca stawki :P
W piątek i sobotę daję sobie luz.

3 rundy Drogbasa

Środa, 31 sierpnia 2011 • dodano: 31.08.2011 | Komentarze 0

W starej i skróconej, czyli mojej wersji - po 19 km każda.
Specyfika trasy jak najbardziej odpowiada poznańskiemu BM.
Warunki pogodowo - treningowe doskonałe (18 stopni), ludzi bardzo mało, dopiero pod koniec trzeciej rundy ruch odżył, w tym kilku rasowych bikerów mijałem.
Atrakcją było spotkanie z dwoma dzikami, nic nie robiących z mojej obecności :)