Mazursko - bałtycki spontan. Dzień 4

Poniedziałek, 15 lipca 2024 • dodano: 04.08.2024 | Komentarze 2

Klasyczna już pobudka, kawa, śniadanie, sprawne zwijanie obozowiska i ruszamy o 8:45 na dalszą trasę z zamiarem dotarcia nad morze, a dokładniej nad Zatokę Gdańską.
W skrócie - ten asfaltowy odcinek od Prosny (noclegownia) do Fromborka to prócz miłych pagórków i bliskości z ruską granicą etap głównie przelotowy.


Pierwsze kilka km-ów pokonywaliśmy po paskudnym asfalcie © JPbike


W Spytajnach dopadł nas deszcz i niespełna pół godz. stopu na przystanku © JPbike


Kręcimy po mokrym. Generalnie nuda, ale bez przesady © JPbike


Na stadionie w Pieniężnie rozegraliśmy konkursik rzutu karnego :) © JPbike


Pozostałości po niedoszłej autostradzie do Królewca © JPbike


Ostatnia długa prosta i podjazdowa do Fromborka © JPbike


Katedra we Fromborku, która wygląda jak zamek © JPbike

Na deptaku we Fromborku decydujemy się na jedyny na wyprawie i sławny "paragon grozy" w postaci: 100g frytek, porcja surówek i 3 małe kawałki dorsza za 55zł + piwo za 12zł. Może i drogo, ale przynajmniej cywilizowany obiadek zjedliśmy :)
W trakcie tejże przerwy było gadanie odnośnie przeprawienia się przez Zalew Wiślany, po spojrzeniu w necie na godziny kursowania statków z pobliskiego Tolkmicka wychodziło na to że przyjdzie nam przenocować gdzieś w pobliżu i rano rejs.
Wskakujemy na swoje obładowane rowery i na luzie jedziemy zobaczyć fromborski port, a tam niespodzianka - stoi tramwaj wodny i facet który czeka na pasażerów, zagadujemy się i za 50zł od osoby wsiadamy na pokład i tak mamy rejs do Piasków. Fajna sprawa i cel tegoż dnia będzie osiągnięty :)


Słoneczny rejs po wielkim Zalewie Wiślanym © JPbike


W porciku w Piaskach. Skomplikowana procedura wyładunku naszego sprzętu :) © JPbike


Granica z ruskimi na Mierzei Wiślanej zaliczona © JPbike


Przygraniczna plaża, cel dnia osiągnięty. Małpki też spożyte :) © JPbike


Jazda dalej na zachód miłą nadmorską rowerówką © JPbike


Szybka dokumentacja jak wygląda tłok w nadmorskim kurorcie - tu Krynica Morska © JPbike

W Krynicy Morskiej czas zrobić zakupy żywnościowe w bardzo tłocznym markecie, ale obsługa przy kasie była super sprawna i szybko poszło :)


Taka kąpiel, po prawie 150km rowerowania z sakwami to sama FRAJDA :) © JPbike

No i czas szukać miejscówki do przenocowania. Drogbas te rejony troszkę znał, bo kręcił tędy dwukrotnie i proponował skrawek ziemi między rowerówką a plażą. Po drobnych poszukiwaniach coś się znalazło, tylko gryzące owady nie ułatwiały sprawy w sprawnym rozbiciu obozika. Gdy już się udało to szybko wskoczyliśmy do swoich płóciennych domków, kolacyjka i czas spać.

TRASA (na stravie).
KLIK do dnia trzeciego, KLIK do dnia piątego.

Mazursko - bałtycki spontan. Dzień 3

Niedziela, 14 lipca 2024 • dodano: 30.07.2024 | Komentarze 3

Po pobudce wita nas piękna pogoda, zatem śniadanie, kawa i zwijanie obozowiska na miłej polance zleciały sprawnie, po czym ruszamy o 9:28 na mazurski etap wyprawy.
Planując ową wyprawę początkowo zamierzaliśmy objechać całą MPR (300km), a jednak to rzeczywistość zweryfikowała nasz plan, ale po kolei.


Jazda dalej. Zielono mi na Mazurach © JPbike


Ilość napotkanych bocianich gniazd - niezliczona © JPbike


Jest klimatycznie, kompan to potwierdza © JPbike


Pagórkowaty wypas krów © JPbike


Jak widać - na zachodniej części MPR dominuje przeróżna nawierzchnia © JPbike

Na powyższej fotce, chwilę wcześniej gdy zaczynałem tędy podjeżdżać, to z naprzeciwka ostro zjeżdżał (chyba) lokales na budżetowym (chyba) góralu i po podjechaniu Drogbas mówił mi że gościowi pękła rama i głośno krzyczał: "O, kur**, kur**, ..." :)


Bydło zażywa ochłody © JPbike


Mała przerwa na zacnym punkcie widokowym © JPbike


Takie szuterki są dobre na gravele, zresztą dwóch takich nas wyprzedziło - to widać © JPbike


Dokumentacja piaszczysto - podjazdowa fragmentu MPR © JPbike


Takie se widoczki też się trafiają © JPbike


Załapane mazurskie słoneczniki © JPbike


Przejazd przez Dobę © JPbike


Nawierzchnia stara i nowa, czyli na tej trasie jest wszystko © JPbike


Kolejny szuterek z pagórkami © JPbike


Podziwiamy młode boćki © JPbike

Po przejechaniu 55km po niełatwej dla obciążonych bikerów nawierzchni, w wiosce Radzieje robimy przerwę z dodatkiem ulubionego trunku i obaj stwierdzamy że owa część MPR nie przypada nam do gustu, nie tylko z powodu bardzo zmiennego i nierównego podłoża, ale i braku pięknych i częstych widoczków na mazurskie jeziora, zatem postanowiliśmy że po dojechaniu na północny kraniec MPR podejmiemy decyzję odnośnie dalszego kierunku.


Kanał Mazurski © JPbike


Jezioro Mamry widziane od północy (by dron) © JPbike


Nieukończona śluza Leśniewo Górne. Tu można zobaczyć hitlerowską wronę © JPbike


Ten obiekt robi wrażenie. U-Booty w planach miały tędy pływać © JPbike

Po zwiedzeniu powyższego i niedoszłego obiektu, który nam się podobał, ponoć Drogbas to fan militarnych klimatów - zapadła decyzja że odpuszczamy MPR i kręcimy dalej w stronę Zalewu Wiślanego.


Jeszcze jeden widoczek na Mazury i jazda nad Bałtyk © JPbike


Czas na przerwę późno-obiadową © JPbike


Kręcimy dalej. Tym razem nawigowaniem w stronę morza zajmuje się Drogbas © JPbike


W stronę zachodzącego słońca. Słabo tam dbają o takie rowerówki © JPbike

No i czas szukać miejscówki do przenocowania - tym razem było ciężko, same pola wokół i malutkie fragmenciki lasów, w jednym miejscu zaatakowało nas agresywne robactwo, no to szukamy dalej, rozglądamy się i w końcu coś w miarę dobrego się znalazło - fragment między polem kukurydzy a lasem. Rozbijamy obozik, myjemy się wodą z bidonu i szybko wskakujemy do namiotów, by nie zostać pogryzionym i pora spać.

TRASA (na stravie).
KLIK do dnia drugiego, KLIK do dnia czwartego.

Mazursko - bałtycki spontan. Dzień 2

Sobota, 13 lipca 2024 • dodano: 28.07.2024 | Komentarze 3

W nocy nieźle lało, zatem był test wodoodporności mojego kilkunastoletniego namiotu - spadło na mnie w sumie raptem kilkanaście kropel, a rano na podłodze pojawiła się kałuża o średnicy 15 cm, zatem całkiem spoczko i można było na luzie wypić kawę, zjeść śniadanie i zwijać obozowisko.


Poranek na naszym obozowisku. Fajna miejscówka © JPbike

No i ruszyliśmy o 9:25, mając lekko mżawkową aurę i przyjemne 18°C.
Główny cel tegoż dnia - dotarcie do Mrągowa, gdzie zaczyna się Mazurska Pętla Rowerowa.


Kręcimy w mżawkowych klimatach © JPbike


Pałac Oehlrichów w Turzy Małej © JPbike


Po skręceniu na szuter mamy dokumentację jak mocno w nocy lało :) © JPbike

Po przejechaniu 29km czas na przerwę, wypogodziło się i tak już zostało do końca dnia.


Zamek w Nidzicy © JPbike


Dziedziniec zamkowy. Jest średniowieczny klimat © JPbike


By nie było nudno - w starciu: Luke Skywalker vs Lord Darth Vader :) © JPbike

Po ujechaniu paru km z Nidzicy mijamy "wodne" wioski: Napiwoda, Moczysko, Zimna Woda :)


Kompan zapewne pomyślał o swoim kocie :) © JPbike

Po 105km, w Pasymiu, nad jeziorem robimy przerwę obiadową + pogaduszki z lokalesem.


Ponad 10km przyszło nam jechać taką pokolejową rowerówką © JPbike


Mazurskie pagórki, typowy krajobraz jaki mijaliśmy © JPbike


Kolejny szuterek, którędy dalsza droga? © JPbike

Po dojechaniu do celu dnia - do Mrągowa czas zrobić zakupy, bo jutro niedziela. Kręcąc dalej w stronę tamtejszego Jeziora Czos, zarówno owe miasto, jak i dość wąski przyjeziorny ciąg pieszo - rowerowy nie zrobiły na nas wrażenia, chyba dlatego że to nie nasze (tłoczne) klimaty.


No i dotarliśmy do Mrągowa, na nadjeziorny zachód słońca i kąpiel © JPbike

Czas szukać miejscówki do spania. Po sprawnym wyjechaniu z miasta od razu znaleźliśmy się na oznakowanym szlaku MPR, na którym dominował głównie słabo wyrównany szuterek. No to ujechaliśmy parę km i przy powoli zapadającym zmroku, po zboczeniu z trasy niełatwo udało nam się coś niezłego znaleźć - polankę z widokiem na pagórki, rozbijamy namioty i czas spać, zwłaszcza po najdłuższej kilometrówce tejże wyprawy.


Nocleg z widokiem na Księżyc (godz. 21:50) © JPbike

TRASA (na stravie).
KLIK do dnia pierwszego, KLIK do dnia trzeciego.

Mazursko - bałtycki spontan. Dzień 1

Piątek, 12 lipca 2024 • dodano: 26.07.2024 | Komentarze 2

W wakacyjnym sezonie 2024, wraz ze starym kompanem Drogbasem nie mieliśmy ambitnych planów wyprawowych, zatem na spontanie wymyśliłem tygodniowy wypad na Mazury, nad Zalew Wiślany i kręcenie nadbałtycką trasą R-10 z wschodu na zachód. Ponoć prócz wyścigu w Nidzicy i spacerowego epizodu na molo w Sopocie, to tej pory nie byłem w tamtych okolicach.
No to spotkaliśmy się przy stadionowej ciuchci Kolejorza i jazda wspólnie na poznański dworzec kolejowy, by stamtąd w okolicach południa wyruszyć składem Regio do Torunia.
Po dwugodzinnej podroży i epizodycznym przejeździe przez Stare Miasto zaczęliśmy wielokilometrowe kręcenie, głównie bocznymi asfalcikami, jak i szutrowymi duktami w stronę Mazur, po drodze mijając typowe polskie wioski i miasteczka, jak i zaskakiwało nas pagórkowate ukształtowanie terenu, z wzniesieniami sięgającymi prawie 200m.n.p.m.


Przekraczamy Wisłę w Toruniu © JPbike


Szutrowa dokumentacja. Raz było fajnie, raz niefajnie © JPbike


Dobry humor na trasie to podstawa © JPbike


Typowy widok z pierwszego dnia wyprawy © JPbike


Jeden z ładniejszych (i najwyższych) widoków © JPbike

Z racji popołudniowego startu i dość upalnych warunków postanowiliśmy że tegoż dnia zrobimy przynajmniej stówkę i czas szukać miejscówki do przenocowania. Po zerknięciu na mapę i wyczajeniu jeziora skręciliśmy na przyjemny i leśny dukt, by po 5 km dotrzeć na wspomniany zbiornik wodny i troszkę trwało szukanie dobrego skrawka ziemi tuż przy brzegu jeziora. I tak przy powoli zapadającym zmroku rozbijamy namioty, kąpiemy się w czystym jeziorze (ale frajda :)), łykamy browarki i czas spać.

TRASA (na stravie).
KLIK do dnia drugiego.

Pasmo Rowerowe Olbrzymy

Wtorek, 9 lipca 2024 • dodano: 22.07.2024 | Komentarze 3

Tegoż dnia naszego pobytu w Karkonoszach czas na gwóźdź programu - tytułowe i wymagające ścieżki do prawdziwego górskiego Pure MTB.
Już sam dojazd spod campingu w Miłkowie do Borowic, do owych ścieżek był wymagający i mocno podjazdowy, bo skusiliśmy się na piesze szlaki, do tego drobniutkiego zabłądzenia nie zabrakło.
No i czas się zabawić z pasją MTB. Dla kompana to pierwsza olbrzymowa wizytacja i do tego dawno nie jeździł na góralu po górach, a dla mnie to kolejny wypad na Olbrzymy, które nigdy mnie nie znudzą :)
I tak kolejno myk, myk odcinkami Poświst, Błotnik, Czart, Skrzat, po czym fragmentem Drogi pod Reglami dotarliśmy do Michałowic na przerwę, by spożyć nasz ulubiony trunek i jazda na najtrudniejszą sekcję - Doppler, Zmora, Skarbek, Rokitnik - na tych odcinkach to jeździć Pure MTB trzeba już umieć :)
W pewnym momencie, na banalnym fragmencie Drogbas zaliczył glebę z drobniutkimi szlifami i odezwały się u niego braki górskiej formy na MTB, zatem podjęliśmy słuszną decyzję że po zjechaniu do Piechowic wracamy asfaltem na camping. Niemniej cieszyło mnie to że na sporej większości odcinków wymagających techniki kompan nieźle dawał radę i zapewne z radochą będziemy tam wracać :)


Kręcimy z porcją widoczków :) © JPbike


Atrakcja napotkana na drodze © JPbike


Kaplica Św. Anny na Grabowcu © JPbike


No i czas się zabawić na Olbrzymach © JPbike


W akcji na Olbrzymach (1) © JPbike


W akcji na Olbrzymach (2) © JPbike


W akcji na Olbrzymach (3) © JPbike


W akcji na Olbrzymach (4) © JPbike


Przerwa w Michałowicach © JPbike


W akcji na Olbrzymach (5) © JPbike


W akcji na Olbrzymach (6) © JPbike


W akcji na Olbrzymach (7) © JPbike


W akcji na Olbrzymach (8) © JPbike

Karkonoska rozgrzewka

Poniedziałek, 8 lipca 2024 • dodano: 20.07.2024 | Komentarze 3

Wakacje czas zacząć. Na początek krótki, bo trzydniowy wypad z kompanem w Karkonosze pod namioty na świetny camping w Miłkowie, który gorąco polecamy - pani w recepcji bardzo sympatyczna, a pan ochroniarz osobiście poinformował nas że rowery będzie pilnował na noc.
Po dotarciu, rozbiciu obozowiska i posileniu się ruszamy popołudniową porą na tytułowy trip, na górskie kręcenie.
Najpierw przez Ściegny i boczne, grubo podjazdowe uliczki w Karpaczu zdobywamy górną część tegoż miasta, by po chwili wjechać na znaną nam doskonale Drogę Chomontową. Będąc już wysoko, decydujemy się wjechać jeszcze wyżej, w nieznany nam dukt, na którym po pewnym czasie przejezdne waruny ustąpiły wielkim kamieniom, zatem tam urządziliśmy przerwę z porcją arcywidoczków i dobrym trunkiem :)
No i pora wracać. Na szerokim i bardzo szybkim odcinku Chomontowej dałem kompanowi przejechać się w dół moim fullem - a ten pognał w dół tak pod prawie 70km/h, do tego na szutrze z poprzecznymi belkami odwadniającymi, i co - był w szoku że na pełnym zawieszeniu gna się w dół bardzo pewnie i na luzie, do tego zapowiedział zbudowanie dla siebie właśnie fulla :)
Dalsza jazda w dół to fragmencik Olbrzymów, żółtym szlakiem do Przesieki i wracamy na camping asfaltem przez Podgórzyn i Sosnówkę.


Jak dobrze znów być z rowerem w górach © JPbike


Ściana podjazdowa w Karpaczu (ul. Myśliwska) © JPbike


Podjazd klimatyczną Drogą Chomontową © JPbike


Troszkę karkonoskiej wycinki zastaliśmy © JPbike


W górach lubię takie klimaty © JPbike


Lekko nie było, urok rasowego MTB-owania © JPbike


Takie przerwy dla nas są najlepsze :) © JPbike


Dokumentacja że górski bike-walking też był © JPbike


Ten fragment zacnych Olbrzymów jechaliśmy © JPbike


Przy kultowym Tramwaju w Podgórzynie © JPbike

Do kompana z kompanem

Piątek, 19 kwietnia 2024 • dodano: 20.04.2024 | Komentarze 2

Start o 16:36, chłodno (6°C) i w warunkach przelotnych deszczów, zatem w użyciu znów zimówka z pełnymi błotnikami, a miałem ją już rozkręcać i składać wyprawowego Scotta Scale ...
Drogbas załatwiał sprawkę w Poznaniu i gdy ruszyliśmy wspólnie to kompan mówił że jest zaskoczony sporym zakorkowaniem stolicy Wielkopolski w godzinach szczytu. W Batorowie dopadł nas mocny przelotny deszcz - przeczekaliśmy w wiacie przystankowej, po czym jazda dalej do Szamotuł przez Lusowo, Tarnowo Podgórne, Górę, Dolne Pole, Kaźmierz, Radzyny i Piaskowo.
W chacie kompana dokończyliśmy składanie nowego rumaka MTB - robota zleciała sprawnie, próbna jazda odbyta i teraz już tylko robić na nim dobre tripy MTB :)
Natomiast powrót do domu przebiegł już wozem technicznym w okolicach północy.

No i tegoż dnia swój żywot zakończyła najdłużej posiadana i użytkowana opona w mojej stajni - 26 calowa drutówka Schwalbe Hurricane, zakupiona w 2009 i w trakcie wypraw z sakwami widziała m.in. Paryż, Amsterdam, Alpy i Rzym ...


Koniec pięknego żywota 15-letniej oponki © JPbike

Wokół Puszczy Noteckiej

Niedziela, 18 lutego 2024 • dodano: 19.02.2024 | Komentarze 3

Kolejny w swoim rowerowym życiorysie wyjazd na swoją ulubioną (poza górami) asfaltową pętlę. Wyznaczona przeze mnie trasa jest niemal idealna dla takich jak ja, czyli "uszosowionych" MTB-owców, a to dlatego że pomyka się po każdym rodzaju asfalcie - od super gładkich, poprzez porowatych, z wybojami i kończąc na takich z dziurami, a najlepszą sprawą jest to że niemal całość biegnie przez wielki i klimatyczny las.

Z racji że moja szosówka obecnie zimuje w ultra malutkim schowku, to wybrałem się zimówką. Na wspólną jazdę ochoczo skusił się mój stary kompan Drogbas, również na góralu ze sztywnym widelcem.
Najpierw zmotoryzowany dojazd do Wronek i startujemy wspólnie o 11:11, w pochmurnej i dość chłodnej (5°C) aurze. Szczegółowo nie ma co pisać, bo to trasa głównie do podziwiania uroków Puszczy Noteckiej i właśnie tym cieszyliśmy się najbardziej :)
Wypada również zanotować że grubo po przekroczeniu setki nas obu coraz bardziej dopadało zmęczenie i powolny ubytek sił w nogach, pod zaparkowane auto dojechaliśmy troszkę ujechani, ale szczęśliwi bo tego nam od dawna brakowało, czyli dzień był udany, tylko mogłoby być cieplej :)


Pomykanie po wszystkich rodzajach asfaltu. Po lewej płynie Warta © JPbike


Na takich leśnych trasach gęby same się uśmiechają :) © JPbike


Starą i zrujnowaną architekturę też można podziwiać © JPbike


Odcinek dobrej rowerówki też się znajdzie (przed Drezedenkiem) © JPbike


Kompan mówi że jest fajnie w takim dużym i klimatycznym lesie :) © JPbike

Fajna stówka z Drogbasem

Sobota, 30 grudnia 2023 • dodano: 31.12.2023 | Komentarze 2

Zagadałem się z Drogbasem na dłuższy trip gdzieś dalej od mojej chaty.
Pobudka wczesna, pożywne śniadanie i zmotoryzowany dojazd na miejsce startu, do Szamotuł i lekko po 10-tej ruszamy wspólnie, w całkiem spoczko, słoneczno, pochmurno i wietrznej aurze (6°C), jak i mieliśmy szczęście w postaci tego że omijał nas przelotny deszcz - tylko pomykać :)
Na początek kurs przyjemną, asfaltową rowerówką do Obrzycka, po tym troszeczkę terenu przez klimatyczną Puszczę Notecką i ponownie asfaltowe pomykanie przez Klempicz, Lubasz i dalej do Czarnkowa. W tymże mieście plan był taki - najpierw do sklepu firmowego by zakupić lokalnego browarka, po tym jazda na (chyba) jedyną w WLKP skocznię narciarską, zwaną "Pod Grzybkiem" (K-30) - zrealizowany należycie :)
No to czas na drogę powrotną, w nawigacji odpaliłem trasę asfaltowo-terenową do Obornik, która zleciała nam sprawnie, no poza mocnym i przeważnie przednio-bocznym wiatrem. Po przekroczeniu Warty w Obornikach powoli zapadał zmrok, a nam pozostał jeszcze dojazd do punktu startowego, początkowo przez przyjemny las (bo nie wiało), a następnie przez pola, na których prócz zapadających ciemności musieliśmy się zmierzyć z paskudnym i niesprzyjającym wiatrem.
Koniec końców dojechaliśmy do Szamotuł nieźle ujechani, ale szczęśliwi z bardzo dobrego kilometrażu i fajnej trasy na koniec 2023 roku :)


Cały urok pięknej i klimatycznej Puszczy Noteckiej © JPbike


Fajnie tam, na pagórkach przed Czarnkowem. Znajdź wiatrak :) © JPbike


Zielono mi w grudniu © JPbike


Przy skoczni w Czarnkowie © JPbike


Żeby wjechać na górę, trzeba pokonać 23% ścianę, ale warto :) © JPbike


Przerwa na odpowiedni napój w odpowiednim miejscu :) © JPbike


Podjazd ul. Jesionową - na odcinku ma 14% i daje popalić © JPbike


Ponownie w Puszczy Noteckiej, są tam szutrowe autostrady że stawiają znaki drogowe © JPbike

Rallarvegen

Środa, 19 lipca 2023 • dodano: 23.09.2023 | Komentarze 4

Gdy tylko dowiedziałem się już jakiś czas temu o tytułowej trasie rowerowej to wiedziałem że koniecznie muszę się tam wybrać :)

W skrócie Rallarvegen to szutrowa droga budowlana/dojazdowa w środkowej Norwegii, powstała w latach 1902-1904 w związku z budową linii kolejowej do Bergen, od 1974 jest popularna jako ścieżka rekreacyjna dla rowerzystów, głównie w sezonie letnim, bo z racji położenia na dużej wysokości zimą tam zalega dużo śniegu.

No to ruszyliśmy o 10:38 spod naszego domku na kempingu w Geilo, przy dość chłodnej pogodzie - grube zachmurzenie i średnio jedynie 8°C, czyli trzeba było się odziać prawie na zimowo i to w środku lata :)
Najpierw ze 25 km dojazd główną drogą, trochę podjazdowo i z niesprzyjającym wiatrem do Haugastøl.
No i jazda ową ścieżką - jak jest tam pięknie to wystarczy zerknąć na poniższe foto-story :)



W drodze do Haugastøl © JPbike


Przy punkcie startowym, na zacnej wysokości © JPbike


Sporo tu rowerów do wypożyczenia © JPbike


Tak, tędy jedziemy © JPbike


No to jazda, po takim fajnym szuterku i wzdłuż linii kolejowej © JPbike


Ale tam pięknie i klimatycznie :) © JPbike


Nadwodne przeprawy też są © JPbike


Imponująca jest ta formacja skalna © JPbike


Jest pięknie :) © JPbike


Jak widać - kompanowi troszkę chłodno, ale daje radę :) © JPbike


Jest pięknie (2) :) © JPbike


Pionowe wodospady też są © JPbike


Kręcimy bliziutko wody © JPbike


Załapany pociąg - nowoczesne składy mają © JPbike


Ta betonowa "rura" to nic innego jak tunel kolejowy © JPbike


Ten szuterek po lewej to dawny przebieg linii kolejowej © JPbike


Jak widać - trafiały się grupki do wyprzedzenia :) © JPbike


Dojechaliśmy do wioski Finse, lezącej na 1222 m.n.p.m © JPbike


Fajna ta konstrukcja połączenia budynków przydworcowych © JPbike


Zacne i gotowe do użycia są te maszyny do odśnieżania © JPbike

Będąc w powyższej wiosce temperatura spadła do 5°C, zrobiliśmy przerwę w osłoniętym miejscu. Byliśmy już troszkę wychłodzeni, więc czas wracać, tą samą drogą, tyle że lekko w dół. Całość Rallarvegen ma ok 80km - czyli ja tam kiedyś wrócę, by przejechać całość :)


Atrakcja w drodze powrotnej :) © JPbike


No i fajne są takie spotkania :) © JPbike

TRASA (na stravie)
KLIK do podsumowania norweskich wakacji