Południowe obrzeże Polski - dzień 2

Poniedziałek, 13 lipca 2026 • dodano: 03.08.2026 | Komentarze 0

Po wczorajszym i całodniowym niewyspaniu obaj twardo spaliśmy, ale i tak o długim odsypianiu nie było mowy - trzeba jechać dalej. Poranna krzątanina sprzętowa przebiegła sprawnie, na wstępne "śniadanie" mieliśmy kawę i misie haribo, a tuż przed ruszeniem zjawił się bocian, a cały czas zastanawialiśmy się czy będziemy mieli bieszczadzkie spotkanie z niedźwiedziem... :)


Witamy w krainie niedźwiedzi i straży granicznej :) © JPbike


Drogbas pierwszy raz w życiu spogląda na piękne Bieszczady © JPbike


Sporo tu bocianów © JPbike

W Lutowiskach robimy pit-stop na zakupy żywnościowe, głównie świeże śniadanie, które spożywamy w drewnianym przystanku autobusowym.


Ten metalowy kosz na śmieci to oczywista ochrona przed niedźwiedziami © JPbike


Cerkiew w Lutowiskach, w wersji miniaturowej © JPbike


Widoczek na bieszczadzkie szczyty © JPbike


Jazda dalej trasą Wielkiej Pętli Bieszczadzkiej © JPbike


Dotarliśmy na południowo-wschodni kraniec wyprawy © JPbike


Chwila górskiego oddechu na Przełęczy Wyźniańskiej (860m) © JPbike


Klimatycznie tam, tylko kręcić tędy :) © JPbike


Kolejna wspinaczka, na Przełęcz Wyżną (872m) © JPbike


Jest pięknie :) © JPbike

Po wjechaniu na Przełęcz Wyżną mamy przed sobą fajny, dość długi i dość łagodny zjazd wśród lasów i bieszczadzkich wiosek, w jednej się zatrzymaliśmy przy sklepiku... :)
 
Na Szczerbanówce (wieża widokowa) zastajemy trochę zamglone widoki na szczyty © JPbike


Powoli i z widokowym rozmachem opuszczamy Bieszczady © JPbike


Jest fajnie - to widać :) © JPbike


Czas na pierwsze w życiu zwiedzanie Beskidu Niskiego © JPbike


Cerkiew Opieki Matki Bożej w Komańczy © JPbike

W Komańczy przysklepowy postój i kawałek dalej, tradycyjnie w przystanku autobusowym robimy makaronową przerwę obiadową.


Jazda takimi odcinkami to sama przyjemność - cisza i spokój © JPbike


Wisłok Wielki. Cerkiew św. Onufrego © JPbike


Przyjemnej jazdy ciąg dalszy © JPbike


Z cyklu "Uchwycony od tyłu" © JPbike

Po dotarciu do wioski Posada Jaśliska i uzupełnieniu wody w bidonach można szukać miejscówki na przenocowanie - tym razem natrafiliśmy na miłą niespodziankę w postaci darmowego pola biwakowego z WC i możliwością kąpieli w szerokim potoku Jasiołka.
Rozbicie obozu, kąpiel, kolacja, piwko, pogaduszki i czas spać po takim pięknym dniu :)


Za takie miejscówki na namioty pokochaliśmy Beskid Niski :) © JPbike


TRASA - na stravie.
KLIK do dnia pierwszego, KLIK do dnia trzeciego (w przygotowaniu).

Południowe obrzeże Polski - dzień 1

Niedziela, 12 lipca 2026 • dodano: 01.08.2026 | Komentarze 4

Czas na kolejną wyprawę ze starym kompanem.
W tym sezonie tak wyszło że nie mieliśmy ambitnych planów, zatem padł spontaniczny pomysł na tytułowe kręcenie, poczynając od Przemyśla, a kończąc u podnóża Sudetów (koło Głuchołaz), ponoć przy takiej okazji postanowiłem nadrobić górskie zaległości z pamiętnej Wyprawy Dookoła Polski, podczas której z racji braku dłuższego wolnego musiałem w Wiśle odłączyć się od fantastycznej ekipy i wrócić do Poznania, ależ to były fajne czasy, gdy jeszcze nie miałem na sobie siwizny :)

Po wczorajszej relacji napiszę tylko że na zrobienie kolarskiego prania, uszykowania i spakowanie sprzętu do sakw miałem zaledwie 3 godziny, co oczywiście udało mi się, głównie dzięki nabraniu wprawy i doświadczeń z poprzednich wypraw. Jedyny minus - nie mam żadnego żarcia, na szczęście kompan był na to przygotowany niezłym zapasem jedzonka :)

No to już po północy byłem gotów i jazda przez wieczorny Poznań na dworzec kolejowy, na którym oczywiście spotkałem kompana. Nasz pociąg do Przemyśla odjeżdża po 1:30, zatem spoczko mieliśmy czas i okazało się że w tym czasie do naszego składu doczepiali kolejne wagony, po wejściu na pokład zastajemy tłok i jedynie 3 wieszaki na rowery, na szczęście to MY byliśmy jedynymi rowerzystami, uff :)
Początkowo ten tłoczny skład nas zniechęcił do zajęcia zarezerwowanych miejsc na fotelach (porozrzucali nas w dwóch różnych miejscach, taki urok PKP) i przez jakiś czas siedzieliśmy na podłodze obok swoich rumaków. Po drodze wsiadła fajna bikerka z wypasionym gravelem, którą nawet znam z widzenia (z instagrama) :)
Później owo siedzenie na podłodze znudziło nas i udaliśmy się na swoje siedzące miejsca, Drogbas siedział bliżej naszych rowerów i pilnował ich, a ja tkwiłem na drugim końcu wagonu, od czasu do czasu próbując zdrzemnąć i podziwiałem nierówną walkę współpasażerów z zepsutą elektryką drzwi przesuwnych i prowadzących głównie do WC (dla przypomnienia - taki urok PKP).

No dobra, w sumie cała ta podróż koleją trwała prawie 8 godzin, dało się wytrzymać i obaj zapisujemy to w swoich życiorysach jako najdłuższe kolejowanie z rowerem.



Na dworcu w Przemyślu. Czas rozpocząć wyprawę © JPbike


Przemyśl z taką miejscówką wpadł nam w oko © JPbike


Z wąskimi podjazdami lekko tam nie jest © JPbike


Podziwianie panoramy Przemyśla © JPbike


Jazda dalej, na właściwą trasę, w stronę Bieszczad © JPbike


Kapliczka napotkana na podjeżdziku © JPbike


Zaczynają się miłe dla nas górskie klimaty © JPbike


Droga do Arłamowa, pewnie znacie to miejsce :) © JPbike

Drodzy czytelnicy mojego bloga, zapewne nie uwierzycie że... obok powyższego miejsca, podczas przerwy na wyjątkowy męski napój spotkaliśmy... trenującą Anitę Włodarczyk i jej trenera, zresztą wspólnej fotki nie będzie, bo MY w 100% rozumiemy że nie należy przeszkadzać profesjonalnym sportowcom w trakcie treningów :)


Wjeżdżamy na południowo-wschodni kraniec Polski © JPbike


Podkarpacka przerwa, by coś przekąsić © JPbike


Aerodynamiczny zjazd z wykonaniu kompana © JPbike


Cerkiew Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Liskowatem © JPbike


Podkarpackie klimaty © JPbike


Wpadła nam w oko taka zacna i stara chata © JPbike

Po dotarciu do Ustrzyk Dolnych i zrobieniu zakupów czas poszukać miejsca na przenocowanie, bo przez cały dzień zmagaliśmy się z wiadomym niewyspaniem. W owym mieście, po sprawdzeniu w mobilnym necie pola namiotowego i dotarciu do niego okazuje się że zamiast campingu jest tam... nowo powstały pump track. No to kręciliśmy dalej, w stronę Ustrzyk Górnych i częściowo po mokrej nawierzchni.


Na trasie Wielkiej Pętli Bieszczadzkiej © JPbike

Miejsce na nocleg znajdujemy za wioską Czarna Górna, średniej wielkości wykoszoną polankę na niezłej wysokości (ponad 600m) i obok zaniedbanych zabudowań obrośniętych wysokimi chaszczami. Rozbicie namiotów, rozwieszenie mojego prania, kolacja, pogaduszki, obowiązkowe PIWKO i można iść spać.


Fajna miejscówka na obozik się znalazła © JPbike


TRASA - na stravie.
KLIK do dnia drugiego.

Opawska przejażdżka MTB

Piątek, 10 lipca 2026 • dodano: 26.07.2026 | Komentarze 0

Start o 12:25, aura pół-słoneczna i 20°C.
Luźne, terenowe kręcenie po stokach Gór Opawskich.


Klimatyczna namiastka Gór Opawskich © JPbike


W dalszym ciągu Czesi mają minusa za taki nieubity tłuczeń © JPbike

Opawskie smaczki MTB

Czwartek, 9 lipca 2026 • dodano: 23.07.2026 | Komentarze 0

Start w południe, w słoneczno - chmurzastych klimatach.
Trasa MTB po znanych mi opawskich ścieżkach i duktach.
Jak na rasowego MTB-owca przystało - było wszystko co mi potrzebne by wyżyć i wyszaleć się, czyli długie podjazdy, techniczne zjazdy, kamienie, korzenie, luźniejsze szuterki by odsapnąć, no i piękne widoczki :)


W trakcie podjazdu na Biskupią Kopę (890m) © JPbike


Widoczkowy zjazd z tejże opawskiej góry © JPbike


Srebrna Kopa (785m) coraz bardziej zarasta © JPbike


Hardcorowy zjazd czerwonym ze Srebrnej Kopy © JPbike

Trochę asfaltowego up-down

Środa, 8 lipca 2026 • dodano: 09.07.2026 | Komentarze 0

Start o 13:17, aura piękna i miłe 22°C + średni wiatr.
Jak w tytule - obrałem treningowo szosową trasę po znanych mi okolicznych górkach.
Zaliczone dwa solidne podjazdy (na ponad 700m) i dwa mniejsze. Dobrej formy w dalszym ciągu mi brak - zauważyłem to w momencie, gdy na 3% podjeździe z niezłą prędkością wyprzedził mnie PRO szoson i dalej szybko znikał z pola widzenia...


Na wąskim i bocznym asfalciku bardzo przyjemnie się kręci © JPbike


Fragment czeskiej Cyklotrasy 55, asfalt równy jak stół © JPbike

Testowanie trasy MP XCO w Polanicy-Zdroju

Wtorek, 7 lipca 2026 • dodano: 08.07.2026 | Komentarze 0

W ramach wakacyjnego dojazdu na swoje drugie domowe podwórko (podnóże Gór Opawskich) postanowiłem po drodze wpaść na tytułową przejażdżkę, oczywiście do Polanicy-Zdroju, na nowo powstały MTB Cross Country Park, na którym za nieco ponad tydzień rozegrane zostaną Mistrzostwa Polski w kolarstwie górskim.
Po spoczko dotarciu na miejsce, o 15:30 dopadł mnie deszcz, na szczęście padało tylko kilkanaście minut, no to wskok w kolarskie portki i ruszam na trasę.
Runda ma ze 3.5km i około 130m w pionie, czyli jest co robić na mocnych podjazdach i zjazdach, na sporej części trasy podłoże jest twarde (ubity żwir), jak i nie brakuje naturalnej leśnej nawierzchni. Mnóstwo zakrętasów jest fajnie wyprofilowanych, natomiast odcinków wymagających techniki jest sporo - rockgardeny zarówno zjazdowe, jak i podjazdowe (te drugie ciężko i sprawnie przejechać - wymagają wprawy), belki drewniane, kilka niezłych dropów - jak na razie jednego i najtrudniejszego, bo umiejscowionego na ostrym zakręcie nie rozgryzłem, dwie hopy z dołem pośrodku i wymagające dobrego rozpędu, by to przeskoczyć - tego też nie rozgryzłem, albo po prostu... jestem już na to za stary :)
W sumie na tej trasie przejechałem 5 okrążeń, z czego 2 pierwsze zapoznawcze i z dodatkiem fotek, a reszta prawie jak na wyścigu, co widać po tętnie. Ogólnie jak złapałem flow to całkiem fajnie się zabawiłem, ale i tak nie planuję wystartować na MP - po prostu obecna forma (i waga :)) nie ta.


Na miejscu wszystko to nówka sztuka © JPbike


Rockgardenowe ostro w dół © JPbike


Jeden z wielu fajnie wyprofilowanych zakrętasów © JPbike


No to hop w dół © JPbike


W dół po kamieniach, czyli jeździć trzeba umieć © JPbike


Takie zawijasy podjazdowe mi się podobają © JPbike


Fragment grubego i naturalnego zjazdu po korzonkach © JPbike


Końcówka rundy i mostek krzyżujący trasę © JPbike


Świetna taka myjnia rowerowa © JPbike

Ultra Bike Maraton - Jakuszyce

Niedziela, 7 czerwca 2026 • dodano: 14.06.2026 | Komentarze 2

Po kilku latach przerwy na trasy Bike Maratonu wrócił konkretny dystans - Ultra, czyli 100 km górskiej jazdy - oczywiście mnie to skusiło by wystartować, mimo że od dłuższego czasu nie trenuję regularnie, a raczej ze mnie weekendowy rasowy biker :)
Tym razem start i metę zlokalizowali w świetnym miejscu, w wysoko położonych Jakuszycach, znanych głównie z narciarstwa biegowego. Z racji że start Ultra mamy już o 9-tej, to dla mnie wymagało pobudki o 4 nad ranem i 230km zmotoryzowanego dojazdu na miejsce - sprawnie poszło, chociaż o wyspaniu nie było mowy.
Po spojrzeniu na mapę trasy wiadomo będzie że to trasa bardziej gravelowa niż MTB-owska - głównie leśne, szerokie i dość szybkie dukty, chociaż wertepy tak pod fulla też były, kilka asfaltowych odcinków i jedynie dwa wymagające techniki zjazdy, plus jest taki że runda Ultra biegnie po jednej dużej pętli - jak za dawnych czasów świetności dystansów giga (tęsknię).
Przed startem rozgrzewki nie robię (brak czasu), zamieniam parę zdań ze Staszkiem i Krystianem, po czym Ultrasi (niestety tylko 33 osoby) ruszamy na długą i dość szybką trasę. Już na pierwszych, lekko podjazdowych km-ach szybko stwierdzam że do fajnej formy trochę mi brakuje, spora czołowa grupa narzuca mocne, niemal szosowe tempo i ... tyle ich widziałem do momentu, gdy na 8km trasy pojawił się gruby techniczny zjazd między drzewami i z dużymi korzonkami (znany z Bike Adventure) - zjeżdżam sobie sprawnie i dziwię się że kolejnych rywali (aż 10 sztuk) gładko tędy wyprzedzam, a właściwie wszyscy ... sprowadzają rowery (bez komentarza). W sumie to była jedyna udana akcja w moim wykonaniu na tym maratonie.
Dalsza jazda to właściwie bardzo długie i dość szybkie pomykanie po wspomnianych szerokich duktach i niestety wszyscy, których wyprzedziłem na wspomnianym zjeździe stopniowo mnie powyprzedzali, powera w nogach brakło mi i od tamtędy kręciłem aż do mety w tempie szybkiego turysty. Natomiast najdłuższy i asfaltowy podjazd na Stóg Izerski (ponad 1000m) okrutnie mnie dobił, kolana bolały, raz musiałem ze 100m pospacerować by złagodzić ból mięśni. Po wjechaniu na znaną i obszerną Halę Izerską z pięknymi szutrami i widoczkami to właściwie musieliśmy omijać niemałą ilość turystów, zarówno pieszych, jak i rowerowych (o elektrykach nie wspominając). Na ostatnich km-ach miałem przed sobą rywala, który wyraźnie słabł na podjazdach, niestety nie udało mi się go dojść i tak już spoczko dotarłem do mety, na szczęście nie ostatni wśród Ultrasów, a moja średnia ponad 19 km/h i to w górach wskazuje że to był szybki i mało MTB-owski wyścig.

30/33 - open Ultra
5/6 - M5 (nieoficjalnie, podziału na kategorie nie było)

Strata do zwycięzcy open (Mariusz Kozak) - 1:36:14 godz
Strata do (nieoficjalnego) zwycięzcy M5 (Tomasz Batura) - 44:50 min



W akcji. Właśnie dotarłem do mety :) © JPbike

"Rozgrzewka" przedwyścigowa

Sobota, 6 czerwca 2026 • dodano: 09.06.2026 | Komentarze 0

Czerwcówkę zaplanowałem intensywnie rowerowo - tak zrobiłem, stąd w tym przedwyścigowym wpisie taki spory szosowy kilometraż, do tego z dobrym przewyższeniem, bo z pasji trzeba korzystać póki dłuższe wolne, a odpoczywać ja to będę w grobie :)

Start o 11:11, w pięknej letniej pogodzie i 25°C. Obrałem szosową trasę biegnącą w rejonie czesko - polskiego pogranicza, z dodatkiem dwóch znanych mi przełęczy - Lądeckiej (665m) i Jaworowej (707m), zresztą właśnie na tamtych górskich odcinkach kręciło mi się najprzyjemniej, a cała reszta trasy to głównie polne szosowe myk - myk z miłymi widoczkami na góry.


Na takich świetnych czeskich asfalcikach szoskę da się lubić :) © JPbike


Javornik, miejski widoczek na zamek Jánský Vrch © JPbike


Lądek Zdrój. Zabytkowy most odbudowali po powodzi z września 2024 © JPbike


Glacensis na Przełęczy Jaworowej (707m), tylko rower mam nieodpowiedni :) © JPbike


Na Rynku w Złotym Stoku © JPbike


Sielanka na drodze powrotnej. W tle Biskupia Kopa (890m) © JPbike

Podeszczowa szoska

Piątek, 5 czerwca 2026 • dodano: 06.06.2026 | Komentarze 0

Do popołudnia padało, gdy przestało to ruszam o 16:57 (15°C) na szosową rundkę, z jednym porządnym podjazdem, a reszta to miła sielanka w słonecznych klimatach i z niemal znikomym ruchem aut, pomijając fragment ruchliwej krajowej 40-tki, czyli w sumie szoskę da się polubić, szczególnie jeśli chodzi o mnie, rasowego MTB-owca :)


W akcji podjazdowej, na Petrovy Boudy (706m) © JPbike


Pięknie tam. Przygraniczny widoczek na Polskę © JPbike

Opawska wyrypa MTB

Czwartek, 4 czerwca 2026 • dodano: 05.06.2026 | Komentarze 0

Nareszcie kilka dni wolnego, zatem skoczyłem na swoje drugie domowe podwórko - w Góry Opawskie.
Piękna pogoda tegoż dnia panowała, słoneczna i 24°C - to trzeba wykorzystać z pasją, w moim przypadku MTB.
Trasę wymyśliłem spontanicznie, biegnącą głownie po opawskich szutrach, które wymagają kondycji (dużo podjazdów) i bez technicznych hardcorów zjazdowych, chociaż wertepów było dużo - do tego mam świetnego fulla.
Generalnie kolejny spoczko górski trip wyszedł mi, po tym piwko smakowało wybornie :)


Nic, tylko kręcić tędy © JPbike


Kravi hora (725m) © JPbike


Pięknie tam © JPbike


Ilość takich górskich szuterków jest niezliczona © JPbike


Czas na porządną wspinaczkę, na Kutny vrch (870m) © JPbike


Za taki nieubity tłuczeń Czesi mają minusa © JPbike


W akcji na Złotych Ścieżkach © JPbike